مگنت تراپی

از جمله روش های درمانی در حیطه توانبخشی و فیزیوتراپی الکترومگنتیک تراپی است. این شیوه درمانی بر این اساس استوار است که همه چیز در ماهیت الکتریکی هستند. با توجه به اینکه غشای سلول و تمام عناصر داخل سلول دارای بــار الکتـریکـی و مغنـاطیسـی هستنـد.

بـدن انسان از تعداد زیادی سلول تشکیل شده است که فعالیت الکتریکی دارند. این سلول ها پتانسیل پایه دارند که برای متابولیسم زمان سلولی لازم است. میدان مغناطیسی به همه سلول ها در هر عمقی از بدن به صورت همزمان نفوذ می کند. بنابراین با این روش امکان درمان مؤثر پاتولوژی های عمقی که با روش های دیگر به طور مستقیم امکان پذیر نبود میسر می شود.

اثرات کلی مگنت تراپی

اثرات التیامی یا بازسازی در بافت های استخوان

اثر ضد التهاب

اثرات ضد درد

اتساع عروق و افزایش خون رسانی و اکسیژن رسانی به بافت ها

اثرات ضد ادم

اثرات بازسازی بافتی در بافت نرم و بافت عصبی (Neural Regeneration)

اثر شل کنندگی در گرفتگی عضلات

در مگنت تراپی از سه میدان مثبت، منفی و پالسی استفاده می شود. مگنتوتراپی یک روش درمانی بی خطر و غیر تهاجمی است که مورد منع خاصی ندارد.

در مگنت تراپی پارامتر های زیر مؤثرند:

‌فرکانس امواج

‌شدت یا بلندی امواج

‌مدت زمان

‌جهت امواج

تأثیر مگنت تراپی بر استخوان

یکی از موارد استفاده از مگنت تراپی تأثیر آن بر جوش خوردن شکستگی استخوان است. بافت استخوانی تا سن 35 سالگی تشکیل شده و پس از آن توده استخوانی کم کم شروع به کاهش می کند. عوامل تغذیه ای به خصوص دریافت کلسیم، سطح فعالیت های فیزیکی و فاکتورهای ژنتیک در این پروسه اهمیت دارند.

تـأثیـر مگنـت تـراپـی بـر تحریک استخوان سازی و استئوپلاست ها ثابت شده است. میدان‌های مغناطیسی پالسی با تغییر پتانسیل غشای سلولی باعث تحریک فعالیت آن ها می‌شود. یکی از عوارض مهم در شکستگی استخوان، جوش نخوردن یا (Non Union) ‌است که احتمال آن با افزایش سن زیاد می شود.

از موارد دیگر مگنت تراپی می توان از کاربرد آن در درمان پوکی استخوان یاد کرد. امواج با فرکانس پائین الکترومگنتیک باعث القاء جریان های الکتریکی در استخوان شده و تراکم استخوان را افزایش می دهند. همچنین امواج الکترومگنیک اثرات ثانوی دیگری نیز دارد که در حفظ ساختار استخوان به طور غیر مستقیم نقش عمده ای دارند.